Ebay verhalen

Ebay
Ebay

Ik heb een ster verdiend. Geen parsecs van ons verwijderde hete gasbol, geen impressie in het gewilde plaveisel op Hollywood Boulevard, maar een ster van Ebay. Want ik heb weleens wat gehandeld via het virtuele veilinghuis, en dit heeft tot een paar grappige anecdotes geleid, die ik de lezer van deze blog niet wil onthouden.

De beer
Het is 2007. Ergens in Afrika vraagt een naïeve lerares hoe een teddybeer moet heten. Een jongetje in haar klas antwoordt enthousiast “Mohammed! Net als ik!” De lerares vermoedt, dat dit zou kunnen indruisen tegen de islamitische zeden, maar besluit het democratisch op te lassen. De kinderklas besluit met grote meerderheid dat de beer Mohammed moet heten en aldus geschiedde. De rest is bekend: lerares opgepakt, rel, ontmoeting met de president. Ik had in die tijd een teddybeer bij Ebay gekocht, aan huis om zeven uur ‘s ochtends afgehaald en hem Mohammed genoemd. Ik liet hem een eigen blog beginnen. Deze is (in het Duits) hier te lezen: http://teddymohammed.blogspot.com/

De spion en het oostduitse tafelzilver
…wordt vervolgd.

Welkom op mijn nieuwe weblog

Hierbij wil ik al mijn lezers, die hun ogen over deze regels laten vliegen, zoals men nu eenmaal digitale media leest, van harte welkom heten op mijn weblog. Het is niet de eerste keer dat ik heb ‘geblogd’, en de vorige ervaring heeft me een belangrijke les geleerd: er moeten plaatjes bij. De volzinnen kunnen nog zo vol en zindelijk zijn, zonder grafische tierlantijnen rijkt de aandacht niet verder dan de eerste punt. Het is daarom niet meer dan consequent, op deze plek vooral mijn kijkers welkom te heten, en te hopen dat ze meer geduld hebben met de onduitse Geistesblitzen, zoete invallen, humeurigheden, hyperpolitieke commentaren, avontuurlijke anecdotes, poëtische terechtstellingen, die zich, tegen de tijd dat de eerste ‘lezer’ zich daadwerkelijk op deze blog bevindt, ‘nu’ dus, inmiddels hierboven zullen bevinden.

Ik probeer de weblog met kritisch verstand in dusdanige categoriëen in te delen, dat de ‘lezer’ zich gemakkelijk, zonder het risico van een repetitive strain injury, naar stukjes van zijn gading kan klikken.

Iedere bezoeker die een commentaar achterlaat, wordt beloond met een echte digitale apenstaart, en wie meent, dat zo’n apenstaart niets meer waard is omdat hij het met één enkele knopdruk zelf kan bewerkstellingen, die moet eens in de spiegel kijken en de verwende gulzige waas om zijn computerogen met joodtinctuur te lijf gaan.