Circle of Life

You too will get the e-mail from the hospital
You don’t know when, or which hospital, or
if the doctor has been born yet, but
it will come.

The good news is that you can already respond
to that e-mail, by giving birth
to some humor.

Circle of Life was originally published on Meandering home

Advertisements

A birthday wish

One year ago, for my 38th birthday, all I could wish and hope for was the absence of toothache. Unfortunately for me, I didn’t get it. ‘If and only if’, my daily mantra became, ‘my mind is not distracted by that pain in the upper jaw, so very close to the brain, I will do great things’. My life pretty much revolved around this and it contitutes a dent in my biography, so to speak.

I have been working on a job that lacks even a shimmer of meaning when measured by my admittedly high standards (now, that sounds a lot more eloquent than ‘I hate my fucking job’ doesn’t it?) to earn the money for half a dozen dentists to drill, fill, crown, and whatever, my mouth. As of yet, that pain isn’t totally gone and for my 39th I wish, again, the absence of irritation and the ability to focus.

This might sound dramatic but it really isn’t so bad. I know of people whose wife died of cancer or, perhaps worse, suicide (read about our remarkable ‘ice man’ Wim Hof and how he overcame his wife’s suicide), people who have aids and tbc yet refuse to be defeated, athletes with hand nor feet and – I’ll be damned if life is a pissing contest of doom and gloom.

For this new year I wish focus. To me personally, that translates into no more nasty nervous distractions like that toothache, so that I can focus on getting focused. I can focus on doing my regular meditation, eating a healthy diet, taking cold showers, doing physical exercise, you name it. These things both seem to require and produce focus, so what I wish for the new year is a way into this catch-22 vortex.

a religion or some other story that pictures the unintelligible as an anthropomorphic and often sadistic power that manufactures ultimate meaning and always perverts one of our noblest feelings, that of humility.

It wil be my fortieth year and I am going to say here that a good way to celebrate such a milestone in a human life is to find a Cause that is ‘bigger than yourself’. By that I don’t mean a religion or some other story that pictures the unintelligible as an anthropomorphic and often sadistic power that manufactures ultimate meaning and always perverts one of our noblest feelings, that of humility. It is no trivial task either: I think that now, 129 years after Nietzsche collapsed on the streets of Torino, the specter of nihilism goes around again, and can poison our fragile idea of a shared goal that can claim ultimate meaningfulness. We may stammer our enlightened formula of the greatest happiness for the greatest number, and still the nihilist will shrug because the existence of humanity is no ultimate goal. Indeed I think we can speak of practical philosophy as a way of countering this nihilism, or to put it more aggressively, to cut off its oxygen supply.

So, what sort of goal could be ‘bigger than myself’? And should it be a whole lot bigger or is it enough when it’s just a little bit bigger? Could it be something like ensuring permanence of human culture on this blue planet (permaculture) or helping this human species and its successors to colonize the rest of our solar system and ultimately escape before the sun gobbles up the earth (elonmuskism)? Or are these ideas too big, so that ‘being a part of it’ is no meaningful concept, like it is not meaningful for an atom to be part of an acorn as much as it is meaningful for the acorn to be part of the oak. Perhaps I should ponder ideas that provide both myself and the greater whatever-it-is-we-are-in-it-all-together with the optimal amount of meaning, where optimal is something like the greatest leverage?

Above, I wrote I wish focus. In the last two paragraphs I lost that focus in an attempt to ‘flow’ writingly to someplace beautiful. To repeat it for a world in which the beast of nihilism has been slain (shouldn’t we slay it every night in our dreams lest we cease to be human?): Focus translates into our better cooperation on the rapidly aggravating problems humanity faces. More serious grown-up work that adresses inequality, climate change, environmental degradation, poverty, illiteracy, diseases, religious fanaticism, species extinction, habitat destruction, and here we go again – focusing on one thing that is only meaningfully bigger than yourself is not easy. But I have an entire year.

A birthday wish was originally published on Meandering home

onderweg

Hiermee richt ik me nog eens vol goede moed aan de niet existente species der lezers van dit blog. De auteur is onderweg in het ‘buitenland’. Hier zullen onregelmatig anecdotes en lukrake commentaren over de wereldondergang verschijnen, zoals jullie, absente lezers, dat tenslotte gewend zijn. Want de wereldondergang wordt weer verkondigd door allerlei mensen met mentale zwaktes, ze kruipen bij het instorten van de banken en het stijgen van de olieprijs verwachtingsvol uit hun holen en prediken de apocalypse, nog in ons leven, bitte schön, alsof ze de uiteindelijke hegemonie van dove over alle andere zepen verkondigen. Ja ze kunnen het bewijzen ook.

Maar dat is hier niet aan de orde. De auteur schrijft over zijn avonturen on the road op een ander blog, kamielverwer.blogspot.com. Daar vindt de lezer een rammelig internationaal Engels dat allerlei anecdotes tracht aan den man te brengen, zoals het hoogtepunt van een verblijf in Vilnius: een boef gevangen samen met een Jesusfreak.

Ik wilde nog de groeten doen aan mijn tante uit Waddinxveen. <– dat is een bepaald type humor.

Een nieuw Ebay-verhaal

Vandaag had ik veel bezoek van kopers die dingen van ebay hebben opgehaald. Allemaal aardige en correcte mensen, de één kwam voor een tafel en een broodrooster, de ander voor een plantje met pot, een derde nam een schoenenrekje mee. Toen tegen de middag weer de bel ging, verwachtte ik dus een koper, en zwaaide de deur met een joviaal gebaar open. In het trappenhuis stond een politieagente in uniform, en die zij “HABEN SIE SACHEN INS INTERNET VERKAUFT?” Ik werd een paar decimenter kleiner en stamelde “ja”. De agente moest lachen en vervolgde “Ich habe den Reiskocher ersteigert”. Opgelucht liet ik de agente in mijn woonkamer en legde haar uit hoe de reistkoker werkt. Nou, dat was wel even schrikken!

nog eens honderden miljarden dollars

Iedere nationale chef-econoom zou aan zijn achtjarig zoontje of dochtertje moeten uitleggen wat er precies aan de hand is met de wereldwijde geldmarkt. Hij of zij zou het tenminste moeten proberen.

“Je hebt het vele geld, die 700 miljard die de Amerikaanse centrale bank nu van haar reserves gebruikt om kredieten op te kopen en de investment banks weer gezond te maken.”

– O.

“En je hebt het gewone geld, dat de regering uitgeeft aan allerlei extra’s zoals sociale voorzieningen, milieu, gezondheidszorg, veiligheid, …”

– O.

“En het is hetzelfde geld, maar het is toch ook weer ander geld, want het vele geld kun je niet met het gewone geld verwisselen, maar het is toch hetzelfde geld.”

– O.

“En het vele geld moet eerst het systeem ‘geld’ gezond maken voordat het weinige geld weer geldt maar toch is het hetzelfde geld.”

– O.

“Dat is toch niet zo ingewikkeld?”

terwijl de beurs ineenzakt

…we staan in de windtunnel de woorden hebben we godzijdank van hun betekenis beroofd. De betekenis die betekent dat iedere idioot er raad mee weet. Er raad mee weet! Iedere idioot! Er zijn teveel idioten en dus moet betekenis eerst worden afgeschaft. Woorden, zinnen, verhalen, ja hele mensenlevens waar niet iedereen raad mee weet. Die nog geen betekenis hebben omdat ze nog betekend moeten worden. Die moeten er komen. En wie gaat ze in de wereld proesten? De uitverkorene? De kaf van het korene? THE MAN? Nee. De roofridders die de betekenis zelf in hun rammelend gietijzeren scharniersel in de pan hebben gehakt, zij hebben het verdiend om hun zegel op de nieuw gerangschikte restanten van het idioom te drukken. En hun zegen. Begrijpt iemand wat er hier wordt bedoeld? Nee? Godzijdank…